ความเห็นที่ยืนยัน: มักใช้ indicatif
เมื่อผู้พูดนำเสนอความคิดหรือความเชื่อในเชิงยืนยัน penser que และ croire que มักตามด้วย indicatif « Je pense qu’il vient demain. » การพูดถึงอนาคตไม่ได้บังคับให้ใช้กาลอนาคตเสมอไป ถ้าบริบทชัด présent ก็ใช้ได้
Je pense qu’il vient demain.ความปรารถนา ความจำเป็น และความเป็นไปได้
vouloir que, il faut que และ il est possible que มักนำไปสู่ subjonctif เพราะผู้พูดแสดงความต้องการ ความจำเป็น หรือความเป็นไปได้ « Je veux qu’il vienne. » แต่จำข้อยกเว้นที่พบบ่อยไว้: espérer que ใช้ indicatif ตามปกติ « J’espère qu’il viendra. »
Je veux qu’il vienne demain.คำปฏิเสธเปลี่ยนท่าทีได้ แต่บริบทยังสำคัญ
การปฏิเสธ penser หรือ croire มักทำให้เกิดความสงสัยและตามด้วย subjonctif เช่น « Je ne pense pas qu’il soit prêt. » แต่ผู้พูดอาจเลือก indicatif ในบางบริบทเพื่อย้ำข้อเท็จจริง อย่าจำสูตรโดยไม่อ่านความหมายของทั้งประโยค
Je ne pense pas qu’il soit prêt.
